Galata Kulesi’ne bakan pencerenin önünde duruyorum. Şişhane metrosundan çıktığınız anda buraya kadar gelebiliyorsunuz, Asmalımescit’in dar sokaklarından geçip, Galataport’un ışıklarını görebildiğiniz bu kat.

İlk kez bu semtteyim. Kuralım basit: elden ödeme. Bu kuralı koyunca her şey daha net ilerliyor. Kısa bir kahve, sonra nefeslerimizin ritmiyle geçen saatler.

Şimdi pencereyi aralık bırakıyorum. Rüzgâr yavaşça giriyor, nefesimle birlikte. Kapı çalana kadar bekliyorum.